Есенғали Раушановтың «Бозаңға біткен боз жусан» поэмасы — қазақтың даласы мен рухын терең сезіне отырып жазылған, ұлттық болмысты нәзік те терең суреттейтін лирикалық-философиялық туынды. Бұл шығармада ақын жусан бейнесі арқылы туған жерге, ел-жұртқа, қазақтың кең сахарасына деген сағыныш пен сүйіспеншілікті әсерлі өрнектейді.
Поэмада жусан — жай ғана шөп емес, ол еркіндік пен мәңгілік, дала мен халықтың рухын бойына сіңірген киелі символ ретінде алынады. Ақын жусан арқылы қазақтың кешегі тарихын, бүгінгі мұратын, болашаққа деген сенімін шебер бейнелейді. Жусанның иісі – өткеннің үні, дала жыры, ата-баба аманаты іспетті.
Тіл кестесі бай, образы көркем, философиялық тереңдігімен ерекшеленетін бұл поэма — оқырманды ұлттық тамырмен қайта қауыштыратын, елдік рухты оятатын көркем туынды. Ақынның табиғатқа, тарихқа және адам жанына деген нәзік көзқарасы «Бозаңға біткен боз жусан» поэмасының басты ерекшелігіне айналған.
Бұл шығарма — Есенғали Раушанов поэзиясының шоқтығы биік үлгілерінің бірі әрі «Қазақтың 100 поэмасы» қатарынан лайықты орнын алған туынды.

Раушанов Е. Бозаңға біткен боз жусан: өлеңдер мен поэмалар. – Алматы: Раритет, 2006. – 384 б.

Категория: казахская литература
Год: 2006
Место хранения: аб